فراتر از آسمان
به نام خداوند کیوان و گردان سپهر


 
تاريخ : شنبه بیست و هشتم تیر 1393

فراتر از آسمان 4 ساله شد 



ارسال توسط مصطفی شجیعی
تماشای سایه هواپیما روی ابرها منظره‌ای است که بسیاری از مسافران هواپیما تجربه‌اش کرده‌اند؛ اما تماشای هاله رنگین‌کمانی اطراف آن بسیار کم اتفاق می‌افتد!

تماشای سایه هواپیما روی ابرها منظره‌ای است که بسیاری از مسافران هواپیما تجربه‌اش کرده‌اند؛ اما تماشای هاله رنگین‌کمانی اطراف آن بسیار کم اتفاق می‌افتد و از آن نادرتر، وقتی است که این هاله شکل قلب به خود بگیرد.

این اتفاقی است که 13 جولای / 23 تیر برای تونی دی‌فریس اافتاد. او که سوار بر هواپیما در حال پرواز بر فراز شهر اورگان بود، ناگهان متوجه هاله‌ای رنگین‌کمانی روی ابرها شد که همراه با هواپیما حرکت می‌کرد و از آن جالب‌تر، این که این هاله به شکل قلب بود! خوش در توصیف آن لحظه می‌گوید: «از آن لحظه‌هایی بود که تمام عالم دست به دست هم می‌دهند تا تو را مدهوش کنند»

آن‌چه دی‌فریس دیده بود، پدیده‌ای جوی به نام شکوه خورشید (glory) است. شکوه خورشید دو نوع دارد. در حالت اول وقتی پرتوهای خورشید از کنار جسمی نسبتا کوچک عبور می‌کننند، دچار پراش شده و به طیف نور تجزیه می‌شوند. اگر در مقابل فرد شرایطی برای تشکیل تصویر وجود داشته باشد، پرتوهای پراش‌یافته به شکل هاله‌ای رنگین‌کمانی دیده می‌شوند. نوع دیگر شکوه خورشید وقتی اتفاق می‌افتد که ناظر بین خورشید و ابر قرار داشته باشد و نور خورشید در ریزقطرات ابر تجزیه شده و به شکل هاله رنگین‌کمانی دیده شود.

به دلیل هندسه خاص این پدیده معمولا کسانی می‌توانند شکوه خورشید را ببینند که در ارتفاع قرار داشته باشند و به همین دلیل مشاهده شکوه خورشید تاکنون یا توسط کوهنوردانی گزارش شده که در حال مشاهده طلوع / غروب خورشید روی قله کوه بوده‌اند و یا توسط مسافران هواپیما / بالگرد.

اما آن‌چه در مورد این تصویر دی‌فریس عجیب است، شکل آن است که به شکل قلب است و این در حالی است که تاکنون همه گزارش‌ها درمورد شکوه خورشید، آن را حلقه‌های متحدالمرکز توصیف کرده‌اند. شاید در مورد این پدیده، شکل ابرها باعث شده حلقه‌های دایروی شکوه خورشید به شکل قلب منحرف شوند!



ارسال توسط مصطفی شجیعی
 
تاريخ : شنبه بیست و هشتم تیر 1393
تاکنون تمام اخباری که در رابطه با فضا منتشر شده اند منوط به بررسی و کشف دنیایی دورتری از زمین بوده اند اما اکنون ساخت پایگاه های فضایی تجاری توسط انگلیس کلید خورده است.

 انگلیسی ها ساخت پایگاه فضایی تجاری را آغاز کرده اند که ساخت آن تا سال 2018 میلادی به پایان خواهد رسید. "ریچارد برانسون"، سرمایه گذار بریتانیایی و موسس شرکت های "ویرجین" به عنوان کارآفرین در پروژه ساخت پایگاه فضایی تجاری انگلیس سهیم شده است.

بریتانیا به دنبال ساخت پایگاه فضایی تجاری است تا با استفاده از این پایگاه بتواند علاوه بر اینکه به ماموریت های فضایی سرنشین دار می پردازد به پایگاه فضایی مسافربری و گردشگری نیز مبدل شود.

نقاط مختلفی برای ساخت پایگاه فضایی تجاری انگلیس پیشنهاد شده اند، مناطقی مانند: شمال اسکاتلند، بریستول، نورفولک یا غرب اسکاتلند اما هنوز مکان مشخصی برای ساخت این پایگاه اعلام نشده است. البته مکان های بسیاری نیز می توانند به این لیست اضافه شوند. اما پایگاه فضایی باید در نقطه ای ایمن، مطمئن و در نزدیکی آب های آزاد ساخته شود تا خطری برای مسافران در برنداشته باشد.

برانسون در این رابطه می گوید:"یکی از بخش هایی که در سال های آتی می تواند درآمد زا باشد سفر به فضا است زیرا ثروتمندان بسیاری تمایل دارند تا به فضا سفر کنند. این برنامه گردشگری می تواند توریسم فضایی و پرتاب ماهواره به مدار زمین را در کشورهای دیگر نیز ترویج دهد."

هنوز اطلاعات دقیقی درباره هزینه بلیط یا مدت زمان گردشگری انگلیسی ها در فضا منتشر نشده اما در خبرهای متفاوت به گردشگران انگلیسی مژده داده شده است که در آینده ای نه چندان دور باید خود را برای سفرهای فضایی آماده کنند. البته مسافران بایستی دوره های آموزشی را طی کنند و آماده این سفر باشند.  پیش بینی می شود هزینه بلیط این سفر فضایی حدودا 120 هزار دلار باشد.

قبل از انگلیس، امریکا ساخت پایگاه فضایی تجاری در نیومکزیکو را با هزینه ای حدودا 209 میلیارد دلار آغاز کرده بود. بلیط های این سفر هیجان انگیز  به قیمتی حدودا 250 هزار دلار  فروخته شده اند.



ارسال توسط مصطفی شجیعی
مطالعه صورت گرفته توسط محققان آمریکایی نشان می‌دهد، کهکشان راه‌شیری احتمالا سکونتگاه 100 میلیون سیاره با قابلیت میزبانی از اشکال پیچیده حیات است.

، محققان یک روش محاسباتی جدید را برای بررسی داده‌های سیارات فراخورشیدی توسعه داده‌اند که نخستین برآورد کمی از تعداد سیارات با قابلیت میزبانی از حیات بالاتر از سطح میکروبی را ارائه می‌کند. 

به گفته محققان، این مطالعه عنوان نمی‌کند که اشکال پیچیده حیات در سیارات مختلف وجود دارند، بلکه شرایط سیاره‌ای ‌آنها امکان میزبانی از حیات احتمالی را تقویت می‌کند.

اشکال پیچیده حیات به معنای موجودات هوشمند فرازمینی نیست، بلکه شامل ارگانیسم‌هایی بزرگتر و پیچیده‌تر از میکروب است که احتمالا در اشکال متفاوت در سیارات فراخورشیدی وجود دارند.

محققان بیش از 1000 سیاره را مورد بررسی قرار داده و از یک فرمول برای سنجش چگالی، دما، بستر (مایع، جامد، گاز)، شیمی، عمر و فاصله سیاره تا ستاره مرکزی استفاده کردند؛ با این اطلاعات، یک شاخص پیچیدگی زیستی (BCI)‌ تولید شد.

محاسبات BCI نشان داد که یک تا دو درصد سیارات از نسبت بالاتر BCI در مقایسه با اروپا – قمر سیاره مشتری – برخوردار هستند که احتمالا دارای اشکالی از حیات در اقیانوس زیر سطحی است.

با در نظر گرفتن وجود 10 میلیارد ستاره در کهکشان راه شیری و بازده BCI، حدود 100 میلیون سیاره از قابلیت میزبانی از حیات برخوردار هستند.

یکی از نزدیک‌ترین و امیدوار کننده‌ترین سیستم های فراخورشیدی، Gliese581 است که در فاصله 20 سال نوری از زمین واقع شده و با 2 سیاره آشکار، از ظرفیت میزبانی از حیات پیچیده احتمالی برخوردار است.

نتایج مطالعه محققان دانشگاه‌های ایالتی واشنگتن، تگزاس و پورتو ریکو در آرسیبو در مجله Challenges منتشر شده است.



ارسال توسط مصطفی شجیعی
مجموعه امواج V شکلی که در این تصویر گرفته‌شده از ایستگاه فضایی بین‌المللی می‌بینید، حاصل برخورد جریان هوا با جزایر جنوب اقیانوس هند است و از سطح زمین قابل تشخیص نیست.

 این تصویر میدان باز که توسط یکی از اعضای سی‌وهشتمین گروه خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی گرفته شده، پدیده جوی زیبایی را بر فراز جزایر متعلق به فرانسه در جنوب‌غربی اقیانوس هند نشان می‌دهد. این تصویر در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴ / ۷ بهمن ۱۳۹۲ و از ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری سطح زمین گرفته شده است.

در مرکز تصویر، جزایر Possession (راست-مرکز) و East (مرکز) را می‌بینید که ۱۸ کیلومتر درازا دارند و جزو قلمرو جنوبی و جنوبگان فرانسه به شمار می‌روند. جزیره کوچک‌تر Ile aux Cochons در فاصله ۱۰۰ کیلومتری غرب آنها واقع است.

اما آن‌چه این تصویر را حائز اهمیت کرده، الگوهای به شکل V است که در ابرهای محلی استراتوس مشاهده می‌کنید. این الگوها که امواجی شبیه به امواج ضربه‌ای هستند حاصل برخورد جریان هوای غربی (از راست به چپ در این تصویر) با این جزایر است و از سطح زمین قابل تشخیص نیست. ابعاد این امواج متناسب با ابعاد جزیره و ارتفاع آنهاست و جزایر مرتفع‌تر و بزرگ‌تر، امواج بزرگ‌تری درست می‌کنند. همان‌طور که در تصویر می‌بینید، امواج ناشی از برخورد هوا به جزیره Possession که بلندترین جای آن ۹۳۴ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، بسیار بزرگ‌تر از امواج برآمده از جزیره Ile de Pingouins است که با ارتفاع ۳۴۰ متر زیر لایه‌های کم‌ارتفاع ابر پنهان شده است.

برای مشاهده عکس در ابعاد بزرگ، اینجا را کلیک کنید.



ارسال توسط مصطفی شجیعی
در آخرین روزهای سال قبل، خبر بسیار هیجان‌انگیزی منتشر شد که دنیای فیزیک را تکان داد:اخترشناسان مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیت‌سونیان به رهبری جان کواچ موفق شدند با استفاده از رادیوتلسکوپ BICEP2 در قطب جنوب، نشانه‌های مستقیم امواج گرانشی نخستین را کشف کنند. امواج گرانشی نخستین، آخرین پیش‌بینی اثبات نشده نظریه نسبیت عام اینشتین هستند؛ نوسان‌هایی در چارچوب فضا که تورم اولیه عالم، آنها را در 13.82 میلیارد سال پیش و لحظاتی پس از آن‌که عالم شروع به منبسط شدن کرد، به وجود آورد.



ادامه مطلب...
ارسال توسط مصطفی شجیعی
 
تاريخ : یکشنبه بیست و چهارم فروردین 1393
سحابی سیاره‌نمای آبل33 در فاصله 2500 سال‌نوری از زمین واقع شده و کارشناسان رصدخانه بسیار بزرگ در شیلی توانسته‌اند این تصویر حیرت‌انگیز را از جزئیات آن ثبت کنند.

سحابی سیاره‌نما آخرین مرحله از زندگی ستارگان همانند خورشید است که بیش از چند ده‌هزار سال طول نمی‌کشد. در این مرحله، جو خارجی ستاره به بیرون فوران می‌کند و هسته ستاره که هم‌اندازه زمین است و بیشتر جرم ستاره را در خود جای داده، عیان می‌شود. دمای بالای هسته که حدود ده‌هزار کلوین است، باعث می‌شود این ستاره کوچک که کوتوله سفید نامیده می‌شود، پرتوهای قدرتمند فرابنفش از خود منتشر کند، گازهای اطراف را ملتهب کرده و آن را به نورافشانی وادار کند.

در حالت کلی، سحابی سیاره‌نما شکل خاص و متقارنی ندارد، اما در برخی موارد شکل‌های هندسی منظمی مشاهده می‌شود، مانند سحابی سیاره‌نمای آبل33 که به‌وضوح کروی است. نکته جالب در مورد این سحابی، خط دید آن است که به طور تصادفی از کنار ستاره HD 83535 (که از سحابی به زمین نزدیک‌تر است) عبور می‌کند و باعث شده این شکل زیبا و مشابه حلقه الماس را تداعی کند.

شرح عکس: نمای سحابی سیاره‌نمای آبل33 در صورت فلکی مارآبی. ستاره سرخ‎‏رنگ و درخشان بالای تصویر، یوتا-مارآبی است.



ارسال توسط مصطفی شجیعی
 
تاريخ : سه شنبه نوزدهم فروردین 1393
دانشمندان با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی "فرمی" ناسا به پاسخی برای ماهیت ماده تاریک دست یافته اند.

 ستاره شناسان که چندین دهه را صرف مطالعه ماده تاریک کرده اند بر این باورند که این ماده نامرئی بخش اعظمی از کائنات را تشکیل داده است.

"دن هوپر" استادیار آزمایشگاه ملی فرمی در باتاویا در ایلی نویز و همکارانش، سیگنال رسیده از قلب کهکشان راه شیری از سال 2009 تا کنون را بررسی کرده اند.

این سیگنال حاوی مه پرتوهای گاما- پرتوهای بسیار پرانرژی-  است و اکنون دانشمندان متقاعد شده اند که این سیگنال ناشی از برخورد ذرات ماده تاریک به یکدیگر است.

تصویری که احتمالا ماده تاریک است  

محققان می گویند: همانطور که این ذرات یکدیگر را نابود می کنند، پرتوهای گامای آزاد شده در فضا، به یک برافروختگی قابل مشاهده در مرکز راه شیری تبدیل می شود.

تشخیص های مشابه در کهکشانهای کوتوله همسایه که کوچکتر ازکهکشان ما هستند می تواند حاکی از صحت این نظریه باشد.

هوپر می گوید: این متقاعد کننده ترین سیگنالی است که برای ذرات ماده تاریک داریم.

دانشمندان برای تایید یافته های خود مجبور بودند دیگر احتمالات را برای این سیگنال رد کنند از جمله پرتوهای گامای تولید شده توسط تپ اخترهای دور افتاده یا ستاره ای که به سرعت بچرخد.

تلسکوپ فرمی ناسا 

آنها دریافتند پرتوهای گاما، محیطی با وسعت حدود 10 هزار سال نوری در اطراف مرکز کائنات ایجاد می کند و از این رو احتمال آنکه تپ اخترها منشا امر باشند را رد کردند.

 

اگر یافته های محققان فرمی درست از آب درآید، کشف آنها سئوالات بیشماری را در مورد ماده تاریک مطرح می کند.

پیش از این دانشمندان فکر می کردند ماده تاریک از ذرات فرضی موسوم به ذارت عظیم دارای تعامل ضعیف (WIMP) ساخته شده است.

اگر ماده تاریک در قلب کهکشان ما تولید و نابود می شود پس باید ذره بسیار سنگین تری باشد.

نمایی از کهکشان راه شیری 

این امر می تواند در مورد برخی شواهد پیشین برای ماده تاریک که بر روی زمین تجربه کرده ایم شبهه ایجاد کند.

اگر یافته های پروفسور هوپر و همکارانش با سیگنال های مشابه در قلب دیگر کهکشانها مطابقت داشته باشد به احتمال قوی یافته های آنها صحت خواهد داشت.



ارسال توسط مصطفی شجیعی
 
تاريخ : سه شنبه نوزدهم فروردین 1393
خورشید، زمین و مریخ در یک پدیده نادر کیهانی موسوم به "مقابله"، امروز سه شنبه 19 فروردین- (هشتم آوریل) در یک خط قرار می گیرند.

امروز مریخ مدار 687 روزه خود را به دور خورشید به اتمام رسانده و سال مریخی به پایان می رسد.

این مدار مانند گردش زمین به دور خورشید است که 365 روز طول می کشد.

مدت زمان سال مریخی (۶۸۹ روز) و سال زمینی (۳۶۵ روز) نشان می‌دهد که فاصله زمانی هر دو مقابله حدود دو سال و دو ماه است. اما با توجه به بیضی بودن مدار هر دو سیاره، می‌توان انتظار داشت که فاصله بین زمین و مریخ در هر مقابله متفاوت باشد.

کمترین فاصله، زمانی رخ می‌دهد که زمین در اوج و مریخ در حضیض مدار خود باشد. در این حالت زمین و مریخ تا ۵۶ میلیون کیلومتر به هم نزدیک خواهند شد. دورترین فاصله بین دو سیاره در مقابله می‌تواند تا ۲۴۰ میلیون کیلومتر افزایش یابد.

کمترین فاصله بین زمین و بهرام در مقابله‌هایی رخ می‌دهد که در دوره‌های ۱۵ تا ۱۷ ساله تکرار می‌شوند.



ارسال توسط مصطفی شجیعی

پیج رنک

آرایش